تفاوت های بین لنگر اعتصاب و سایر سیستم های پس از لنگر (مانند لنگرگاه های شیمیایی) و چه زمانی مناسب هستند؟

سیستم های لنگر انداختن پس از نصب ، مؤلفه های مهمی در ساخت و ساز و مهندسی هستند و باعث می شوند تا پس از فرآیند پخت اولیه ، اتصال ایمن به بتن و سایر مواد پایه را فراهم کنند. این سیستم ها به طور گسترده در برنامه های مختلف از تقویت کننده های ساختاری گرفته تا تاسیسات تجهیزات مکانیکی استفاده می شوند.

مفهوم و انواع
لنگر اعتباری یک لنگر انبساط مکانیکی است که برای اتصال به بتن و سنگ تراشی طراحی شده است. این برنامه از طریق یک مکانیسم انبساط مکانیکی کار می کند ، جایی که یک مؤلفه از پیش مونتاژ شده بر روی ضربه یا کاربرد گشتاور گسترش می یابد و یک نگهبان امن ایجاد می کند. لنگر اعتصاب به طور معمول از یک آستین ، پلاگین و پیچ تشکیل شده است و با ضربه زدن به لنگر به یک سوراخ از پیش حفر شده نصب می شود و باعث می شود آستین در مقابل مواد پایه گسترش یابد.

در مقابل ، لنگرهای شیمیایی به چسب شیمیایی مانند اپوکسی یا رزین پلی استر متکی هستند تا یک میله یا میلگرد را به ماده پایه پیوند دهند. نصب شامل تزریق چسب در یک سوراخ حفر شده ، درج عنصر لنگر و اجازه درمان مواد شیمیایی ، ایجاد پیوند قوی است. انواع متداول لنگرهای شیمیایی شامل سیستم های مبتنی بر کپسول و سیستم های تزریق است.

سایر سیستم های لنگرگاه پس از نصب شامل لنگرگاه گوه ، لنگرهای آستین و لنگرهای قطره ای که هر کدام دارای مکانیسم های مشخص هستند. با این حال ، این تجزیه و تحلیل به دلیل استفاده شیوع و اصول متضاد ، بر لنگر اعتصاب و لنگرگاه های شیمیایی متمرکز شده است.

برنامه
لنگر اعتصابی معمولاً در برنامه های بتونی خشک و غیر خرد شده که در آن انتقال فوری بار لازم است ، استفاده می شود. برای بارهای متوسط ​​و سنگین مناسب است و اغلب در اتصالات فولادی ساختاری ، پایه های ماشین آلات و تاسیسات نرده استفاده می شود. این سیستم مقاومت به بیرون کشیدن بالایی را فراهم می کند و برای بارهای استاتیک در شرایط بتونی جامد ایده آل است.

مجریان شیمیایی همه کاره هستند و در طیف وسیعی از سناریوها از جمله بتن ترک خورده ، شرایط مرطوب و کاربردهایی که نیاز به مقاومت در برابر خستگی بالا یا بارهای پویا دارند ، استفاده می شوند. آنها برای مناطق لرزه ای ، تاسیسات سربار و موقعیت هایی که حداقل ترخیص کالا از گمرک سوراخ در دسترس است ، ترجیح داده می شوند. مجریان شیمیایی همچنین در پیوند با مواد مختلف مانند سنگ تراشی و سنگ برتری دارند و در ساخت پل ، پیوست های نمای و پروژه های مقاوم سازی استفاده می شوند.

تحلیل تطبیقی
تفاوت های اصلی بین لنگر اعتصاب و لنگرگاه های شیمیایی در فرآیندهای نصب ، ویژگی های عملکرد و مناسب بودن محیط زیست است.

نصب: لنگر اعتصاب به یک سوراخ از پیش حفر شده نیاز دارد و از طریق ضربه مکانیکی نصب می شود و امکان بارگیری فوری را در بسیاری از موارد فراهم می کند. مجریان شیمیایی شامل یک فرآیند چند مرحله ای از جمله تمیز کردن سوراخ ، تزریق چسب و زمان پخت و پز هستند که می تواند کاربرد بار را به تاخیر بیاندازد اما انعطاف پذیری در تراز و عمق سوراخ را ارائه می دهد.

عملکرد: لنگر اعتصاب نشان دهنده برشی و کششی بالا در بتن جامد است و عملکرد آن به کیفیت مواد پایه بستگی دارد. ممکن است در بتن ترک خورده یا تحت لرزش کمتر موثر باشد. لنگرگاه های شیمیایی توزیع استرس یکنواخت و عملکرد عالی در بتن ترک خورده را با مقاومت در برابر خزش و خستگی ارائه می دهند. با این حال ، آنها می توانند در هنگام نصب نسبت به دما و رطوبت حساس باشند.

دوام و مقاومت در برابر خوردگی: لنگر اعتصابی اغلب از کربن یا فولاد ضد زنگ ساخته می شود و مقاومت در برابر خوردگی خوبی را در محیط های استاندارد ارائه می دهد. لنگرگاههای شیمیایی می توانند با درپوش کردن لنگر ، دوام را تقویت کنند ، در برابر خوردگی و قرار گرفتن در معرض شیمیایی محافظت کنند ، اما طول عمر چسب ممکن است تحت تأثیر نور اشعه ماوراء بنفش یا دمای شدید باشد.

هزینه و ملاحظات زمان: تاسیسات لنگر اعتصاب به طور کلی سریعتر است و به مواد کمتری نیاز دارد و هزینه های نیروی کار را کاهش می دهد. لنگرگاه های شیمیایی ممکن است شامل هزینه های بالاتر مواد و زمان های طولانی تر تنظیم باشد اما می تواند نیاز به تحمل دقیق سوراخ را کاهش داده و در برنامه های پیچیده پس انداز کند.

پرسش
س: ظرفیت بار معمولی لنگر اعتصاب در مقایسه با لنگرگاه های شیمیایی چیست؟
پاسخ: ظرفیت های بار بر اساس طراحی و شرایط متفاوت است. اعتصاب لنگر به طور معمول ظرفیت بار کوتاه مدت بالایی را در بتن جامد ارائه می دهد ، در حالی که لنگرگاه های شیمیایی می توانند طبق مشخصات سازنده و استانداردهای آزمایش ، به ظرفیت های طولانی مدت بالاتری در بتن ترک خورده یا تحت بارهای پویا برسند.

س: آیا می توان از لنگر اعتصاب در برنامه های سربار استفاده کرد؟
پاسخ: لنگر اعتصاب به دلیل خطر شل شدن در لرزش ، به طور کلی برای نصب های سربار توصیه نمی شود. لنگرگاه های شیمیایی به دلیل پیوند چسب برای چنین سناریوهایی ترجیح داده می شوند.

س: عوامل محیطی چگونه بر این سیستم ها تأثیر می گذارد؟
پاسخ: عملکرد لنگر اعتصاب ممکن است در محیط های مرطوب یا خورنده و بدون انتخاب مواد مناسب تخریب شود. لنگرگاه های شیمیایی در هنگام پخت به شرایط کنترل شده نیاز دارند ، زیرا رطوبت یا افراط دما می تواند پیوند چسب را به خطر بیاندازد.

س: آیا در اندازه یا عمق سوراخ محدودیت هایی وجود دارد؟
پاسخ: برای لنگر اعتصاب ، اندازه سوراخ باید برای اطمینان از گسترش ، با دستورالعمل های سازنده مطابقت داشته باشد. لنگرگاه های شیمیایی تحمل بیشتری در ابعاد سوراخ را فراهم می کنند و می توانند در سوراخ های عمیق تر مورد استفاده قرار گیرند ، به شرط اینکه چسب فضای کافی را پر کند.

س: چه استانداردهایی حاکم بر استفاده از این لنگرها است؟
پاسخ: هر دو سیستم طبق استانداردهای بین المللی مانند ASTM ، ETAG و ICC-ES ارزیابی می شوند که آزمایش ظرفیت بار ، دوام و ایمنی را در شرایط مختلف مشخص می کند.

درک تفاوت بین لنگر اعتصاب و لنگرگاه های شیمیایی برای انتخاب سیستم لنگرگاه مناسب پس از نصب مناسب ضروری است. Anchor Strike یک راه حل قابل اعتماد و سریع برای کاربردهای بتونی جامد با نیازهای بار فوری ارائه می دهد ، در حالی که لنگرگاه های شیمیایی تطبیق پذیری و قدرت را در شرایط چالش برانگیز مانند بتن ترک خورده یا بارهای پویا فراهم می کنند. با در نظر گرفتن عواملی مانند محیط نصب ، نوع بار و خصوصیات مواد ، متخصصان می توانند تصمیمات آگاهانه ای برای اطمینان از یکپارچگی ساختاری و ایمنی بگیرند. این تجزیه و تحلیل بر اهمیت پیروی از دستورالعمل های فنی و توصیه های تولید کننده برای عملکرد بهینه تأکید می کند. $ $